Ile czasu potrzeba na poznanie Eclipse RCP?

Odpowiedź brzmi: 16 godzin praktycznych warsztatów. Tyle czasu wystarczy, aby znając dobrze Javę zapoznać się z najważniejszymi elementami SWT/JFace, platformą Eclipse RCP, środowiskiem PDE oraz poznać kilka "myków", które umożliwią bezproblemowe stworzenie samodzielnej dystrybucji oprogramowania Rich Client. Właśnie wróciłem z jednego takiego szkolenia, które przeprowadziłem na zlecenie kolegi ze studiów, na co dzień pracującego po drugiej stronie Odry. Muszę przyznać, że było to dla mnie, w roli nauczyciela, bardzo ciekawe doświadczenie. Ale po kolei...

Temat został zdefiniowany prosto. W jeden weekend przekazać jak najwięcej wiedzy na temat tworzenia okienkowych aplikacji w oparciu o platformę Eclipse RCP. Kolega pracuje na co dzień w Niemczech, pracy ma sporo i wolał raz przysiąść i się wszystkiego nauczyć, niż mozolnie ślęczeć nad tutorialami i podręcznikami.

Na nieco więcej niż tydzień przed naszym spotkaniem dostałem od kolegi zrzuty ekranów zaawansowanych aplikacji webowych (z branży finansowej) i moim zadaniem było przygotowanie szkolenia właśnie pod kątem takiej aplikacji, jaka była na załączonym obrazku. Znajdowały się tam wszelkiej maści kontrolki, które w ciągu naszych 16 godzin przekładaliśmy na SWT/JFace. Dodatkowo niektóre komponenty doczytywały dane z zewnętrznego źródła, za które posłużyła nam prosta aplikacja webowa (Spring) udostępniona przez HttpInvokera.

Zaczęliśmy w piątek ok. godziny 10 (kolega musiał wstać o 5 rano, gdyż przyleciał bezpośrednio z Niemiec). Odpaliliśmy nasze maszyny (Ubuntu GNU/Linux z Gnomem u mnie, Windows XP Professional u kolegi) i Eclipsy, przy czym założenie było takie, że ja sobie siedziałem z boku i opowiadałem o teorii, a kolega musiał cały kod pisać samodzielnie, pod moim kierunkiem. To po to, żeby się lepiej utrwalało.

Na pierwszy ogień poszła prezentacja możliwości Eclipse, struktura platformy, jej podstawowe komponenty i sposoby tworzenia własnych. Już po chwili klikania w kreator pojawiła nam się testowa aplikacja, do której mogliśmy dodawać własne elementy. Po krótkim wyjaśnieniu podstawowych interfejsów przeszliśmy do SWT i JFace, aby już po paru chwilach naszym oczom ukazał się pierwszy sensownie wyglądający widok (drzewo obiektów).

Po pięciu godzinach wzbogacania widoku i dodaniu drugiego z kilkoma kontrolkami dysponowaliśmy już jedną perspektywą, dwoma wypełnionymi zaawansowanymi komponentami widokami (rozłożonymi na siatce i skalujące się), przykładowymi akcjami w widokach. Stwierdziliśmy, że jesteśmy głodni. Poszliśmy do pobliskiej pizzerii i zamówiliśmy sobie typowo włoskie dania (placki po węgiersku z gulaszem i karkówkę z kapustą i frytkami).

Po takiej uczcie nabraliśmy sił na kolejną trzygodzinną sesję, w której widoki zaczęły się ze sobą komunikować, listenery zaczęły reagować na zdarzenia, aplikacja zyskała menu i potrafiła już w pełni komunikować się z użytkownikiem.

Ósma godzina to już pierwsze oznaki kryzysu. Koledze (na nogach od 5:00) percepcja spadła, mnie szczęka, która w jeden dzień powiedziała więcej niż przez ostatni miesiąc, ledwo już dyndała na zawiasach. Zgodnie stwierdziliśmy: dość na dziś!

Nazajutrz z nowymi siłami przystąpiliśmy do dalszej pracy. Po kolei wprowadzaliśmy do aplikacji nowe elementy, takie jak: wpinanie się do standardowych akcji eclispe, tworzenie systemu pomocy, dodawanie akcji na CoolBar, wypisywanie komunikatów w linii statusu, używanie okien dialogowych. Sporo uwagi poświęciliśmy również tworzeniu stron preferencji i wykonywanie kodu uwzględniającego preferencje użytkownika. W międzyczasie napisaliśmy aplikację w Spring Framework, która zasymulowała nam zewnętrzne źródło danych i przerobiliśmy naszą aplikację RCP, żeby łączyła się z tym źródłem przez HTTP (osadziliśmy Spring Framework w aplikacji RCP).

Tak nam się intensywnie pisało, że bez wzmocnia dłużej nie daliśmy rady. Wzmocnienie polegało na wyjściu to japońskiej restauracji Akasaka (w domu handlowym Land przy stacji Metro Służew ? polecam tą knajpkę ? droga, ale wyśmienita) i wchłonięciu rzeczy, których nazw nawet nie powtórzę, bo ledwie się je udało z karty przeczytać (takie śmieszne znaczki, jakby ktoś plik binarny puścił na konsolę)... Uraczyliśmy się również sushi (shake maki ? sushi z łososia, moim zdaniem najlepsze), oczywiście pałeczkami.

Przedostatnia część szkolenia to przygotowanie aplikacji do dystrybucji i publikacji, tworzenie produktów, personalizacja produktu (splash screen, okienko "o programie", ikonki, launcher...) i generowanie deskryptorów Java Web Start. Ten ostatni punkt nie do końca został zrealizowany ? aplikacja, mimo poprawnego ściągnięcia wszystkich zależnych bibliotek przez Web Start, uparcie nie chciała nam wystartować. No trudno ? temat wymaga jeszcze pogłębienia.

Na zakończenie kolega musiał odpowiedzieć na serię podchwytliwych pytań, które stanowiły syntezę naszych dwudniowych zmagań z Eclipse RCP i podziałały, mam nadzieję, utrwalająco.

Te 2 dni to była ciężka, ale przyjemna praca. Ośmiogodzinne sesje z jedną przerwą obiadową to spory wysiłek zarówno dla ucznia jak i dla prowadzącego. Ale udało się ? cel został osiągnięty i nie ukrywam, że jest to taka moja mała satysfakcja. 16 godzin wystarczyło, aby przekazać górę wiedzy o platformie Eclipse w formie praktycznych warsztatów, z laptopem na kolanach.

Dziękuję Gabrysiowi za zaufanie i zaangażowanie. Polecam się na przyszłość ;)